«تعیین سطح فعالیت مورد انتظار» ارباب رجوع

یکی از تکالیف اشخاص مشمول قانون مبارزه با پولشویی، در امر مبارزه با جرم پولشویی «تعیین سطح فعالیت مورد انتظار» ارباب رجوع است. تعیین سطح فعالیت مورد انتظار مشتریان بانک ها، به ویژه از آن روی واجد اهمیت است که به بانک امکان می دهد قرائن و شواهد منطقی ای را برای کشف «معاملات و عملیات مشکوک» مشتری بانک به دست آورد. بنابراین، تعیین سطح فعالیت مورد انتظار مشتری بانک، یکی از مقدمات واجبی است که قانون مبارزه با پولشویی حسب مادۀ 7 بر عهدۀ اشخاص مشمول، من جمله، بانک ها، نهاده است. مطابق مادۀ 7 قانون مبارزه با پولشویی: «اشخاص، نهادها، و دستگاه های مشمول این قانون (موضوع مواد 5 و 6) بر حسب نوع فعالیت و ساختار سازمانی خود مکلّف به رعایت موارد زیر هستند: ... ج. گزارش معاملات و عملیات مشکوک به مرجع ذیصلاحی که شورای عالی مبارزه با پولشویی تعیین می کند ...». علی هذا، تعیین سطح فعالیت مورد انتظار مشتریان از آن روی اهمیت دارد که طریقه ای ظنی برای پی بردن به معاملات و عملیات مشکوک، و پرده برداشتن از جرم پولشویی و کشف پولشویان است.

پیش پرداخت ثمن                                                                                      

پیش پرداخت ثمن                                                                                     (Cash in Advance (CIA

روشی از پرداخت ثمن در معاملات بیع بین المللی است که فروشنده پرداخت پیشاپیش ثمن، یعنی پرداخت ثمن قبل از ارسال یا تسلیم مبیع، را از خریدار می خواهد. روشن است که این روش پرداخت نافع به حال فروشنده، و احتمالاً مضرّ به حال خریدار است؛ زیرا خریدار در معرض این ریسک است که فروشنده قادر یا مایل به ارسال یا تسلیم مبیع طبق آنچه تعهد نموده، نباشد. در فرضی که خریدار همزمان با دادن سفارش خرید، ثمن را به فروشنده می پردازد از این روش پرداخت با نام «پرداخت نقدی همراه با سفارش» (Cash with Order) نیز یاد می شود. روش پیش پرداخت لازم می شمارد که خریدار پیش از ارسال کالای موضوع سفارش ثمن را بپردازد. روش پیش پرداخت بالاترین درجۀ امنیت را برای فروشنده به ارمغان می آورد، حال آنکه خریدار را در معرض این ریسک بزرگ قرار می دهد که فروشنده از تمام شروط قرارداد متابعت ننماید. وجه نقد پیش از ارسال مبیع، و مستقل از آن دریافت می گردد. حال اگر تسلیم مبیع با تأخیر مواجه شد یا کالای تسلیمی دارای کیفیت نازل تری بود، آخرین راه چارۀ خریدار طرح دعوا علیه خریدار و به اجرا نهادن ضمانت اجراهای موجود بر اساس قرارداد بیع است، مگر آنکه فروشنده به سازشی رضایت بخش تن در دهد. با عنایت به درجۀ بالای ریسک در این روش پرداخت، خریدار پیش از موافقت با شرط پیش پرداخت ثمن همواره بایست بررسی نماید هیچ راه های جایگزینی برای این روش پرداخت وجود دارد یا خیر. 

ادامه نوشته