تنافی و تزاحم در تعقیب أهداف و مقاصد توسعۀ پایدار

توسعۀ پایدار دارای سه ستون و مؤلفۀ سازندۀ اقتصادی، زیست محیطی، و اجتماعی است. پرسش مهم این است که آیا این سه ستون و مقوّمات سازنده توسعۀ پایدار را در هر اقدامی می توان توأمان پاس داشت و رعایت نمود؟ در بعض موارد، پیگیری فلان هدف و مقصد توسعۀ پایدار با هدف و مقصد دیگری از توسعۀ پایدار در تنافی و تزاحم است. از باب مثال، درست است که کاهش استفاده از سوخت های فسیلی، به طور ویژه زغال سنگ، به کاهش گازهای گلخانه ای و نتیجتاً مقابلۀ شایسته با تغییرات اقلیمی می تواند انجامید، امّا همین تمهید، تعطیلی معادن زغال سنگ و به تبع آن بیکاری کارگران معادن زغال سنگ و بروز مشکلات مالی و معیشتی را نیز به عنوان یک تالی فاسد اجتماعی و اقتصادی با خود به همراه می تواند داشت. به عنوان مثال دیگر، اصرار به خرید محصولات کشاوری اُرگانیک، گرچه این مزیت و حسن را با خود دارد که از به کارگیری آفت کش ها و کودهای شیمیایی می کاهد، و نافع به حال تنوع زیستی و حافظ محیط زیست است، امّا از این واقعیت نیز نبایستی غافل بود که چه بسا حمل و نقل محصولات کشاورزی اُرگانیک باید از مناطق جغرافیایی دوردست و حتی آن سوی عالم صورت بگیرد که این حمل و نقل دور و دراز خود باعت انتشار گازهای گلخانه ای بیشتر در اتمسفر زمین و مآلاً موجد تخریب دیگری در محیط زیست به شکل تغییرات اقلیمی است. لذا باید دانست که گاه تعقیب همزمان أهداف و مقاصد توسعۀ پایدار با اشکال و دشواری مواجه است، چندان که می توان در اجرا و پیاده سازی همزمان پاره ای أهداف و مقاصد در مورد خاص تنافی و تزاحم مشاهده کرد.