تسهیم بار مالی تغییرات اقلیمی در سطح جهانی

آیا کشورهای در حال توسعه و کشورهای توسعه یافته به یک اندازه بایستی بار مالی تغییرات اقلیمی را به دوش بکشند؟ پاسخِ کنوانسیون چهارچوبی ملل متحد راجع به تغییرات اقلیمی، و نیز اسناد حقوقی بین المللی متعدد دیگر، اعم از اسناد حقوقی سخت و نرم، به این پرسش منفی بوده است؛ و این پاسخ در قالب اصل «وظیفه و تعهد مشترک ولیکن با درجات متفاوت» به عنوان یکی از اصول مسلّمۀ حقوق تغییرات اقلیمی تبلور و بازنمود یافته است. مطابق این اصل، چون اقدامات و برنامه های صنعتی و نیز الگوی تولید و مصرف کشورهای توسعه یافته، به ویژه در سده های گذشته، علت اصلی و عمدۀ انتشار گازهای گلخانه ای در اتمسفر زمین، و به تَبَع آن ایجاد تغییرات اقلیمی در کلّ سیارۀ زمین بوده است، حال آنکه تأثیرات منفی و مخرّب این تغییرات حتی بیشتر گریبان گیر کشورهای در حال توسعه شده و می شود (زیرا این دسته از کشورها امکانات و منابع لازم و کافی جهت اتخاذ تمهیدات انطباق و سازگاری با تغییرات اقلیم ندارند)، لذا بالطبع کشورهای توسعه یافته نیز باید سهم و حصۀ بیشتری از بار مالی تغییرات اقلیمی را متحمل و متقبل شوند. این سهم پذیری بیشتر از جمله می بایستی در قالب دادن کمک های مالی به کشورهای در حال توسعه برای مقابله با تغییرات اقلیم نشان داده شود و جلوه نماید.