دکتر ماشاءاله بناء نیاسری

آوردن فاعل در جملاتی که فعل مجهول دارند

«یکی از نمودهای زبان ترجمه، آوردن فاعل در جملاتی است که فعل مجهول دارند؛ خطایی که متأسفانه در بسیاری از ترجمه ها می توان یافت. در زبان انگلیسی، ساختار نحوی به گونه ای است که جمع فاعل و فعل مجهول را بر می تابد. در زبان فارسی چنین هنجاری به کلی مردود است؛ زیرا اگر فاعل فعل مشخص است، فعلش نمی تواند مجهول باشد و برعکس. جمع فاعل و فعل مجهول در زبان فارسی مانع دارد (مانعة الجمعند). 40) «ارتباط با مردم و عامه به وسیلۀ منتقد حفظ می شد». (46) که در زبان فارسی باید نوشت: منتقد عامل ارتباط شاعر و اثر ادبی با مردم بود و یا منتقد میان نویسنده و مردم نقش میانجی داشت. 41) «این نقش دیگر به وسیلۀ منتقد بازی نمی شود». (82) که باید نوشت: منقد دیگر چنین نقشی ندارد (چنین نقشی بازی نمی کند.) 42) «هنر همیشه به وسیلۀ هنرمند به انحطاط کشیده می شود». (84) که باید گفت: هنرمند است که هنر را به تباهی می کشد». جواد اسحاقیان، زبان ترجمه یا زبان یأجوج و مأجوج، فصلنامۀ مترجم، شماره های 21-22، بهار و تابستان 1375 هجری شمسی، ص 78.