بند پذیرش                                                                            Admission Clause

بند پذیرش در معاهدات سرمایه گذاری بیانگر این معنا است که دولت متعاهد نسبت به سرمایه گذاری های مشمول معاهده در مقطع پذیرش اولویت و رجحانی قائل نیست؛ و با آن سرمایه گذاری در مقطع پیش از ورود وفق قوانین و مقررات داخلی خود به همان گونه رفتار خواهد کرد که با هر سرمایه گذاری دیگری خارج از شمول آن معاهده در مقطع پیش از ورود رفتار می کند. به دیگر سخن، بند پذیرش بیانگر این نکته است که کشور متعاهد آن عهدنامه تکلیفی به پذیرش آن سرمایه گذاری ندارد؛ و در پذیرش یا رد سرمایه گذاری پیشنهادی وفق قوانین و مقررات داخلی خود، مختار است. در ادامه، نمونه هایی از «شرط پذیرش» را که از دل معاهدات دوجانبۀ سرمایه گذاری کشورهای مختلف استخراج کرده ایم، بر سبیل مثال می آوریم.

تمرین: با مراجعه به معاهدات دوجانبۀ سرمایه گذاری میان ایران و سایر کشورها، نمونه هایی از «بند پذیرش» را  استخراج و در بخش نظرخواهی با ذکر مشخصات کامل معاهده و مادۀ مربوطه درج نمایید.