وجه الضمان ماهیتاً وجه التزام نیست.

درخصوص ضمانتنامه های مستقل این پرسش قابل طرح است که آیا وجه الضمان ماهیت وجه التزام دارد یا غیر از آن است؟ در پاسخ به این پرسش باید گفت که وجه الضمان دارای ماهیت وجه التزام نیست؛ وجه التزام مبلغی است که متعاملین پیشاپیش به عنوان مقدار مقطوع خسارت در قرارداد بر آن تراضی کرده اند، و مطالبۀ و تملک آن مبلغ منوط به اثبات ورود زیان یا مقدار زیان نیست، چندان که متعهدٌله حتی با وجود عدم ورود زیان نیز ممکن است به صرف اثبات تخلف از تعهد این مبلغ را مطالبه و دریافت کند و به تملک درآورد. حال آنکه برخلاف وجه التزام، درخصوص وجه الضمان متقاضی ضمانتنامه پس از پرداخت وجه الضمان توسط صادرکنندۀ ضمانتنامه حق دارد در مرجع صالح به رسیدگی طرح دعوا کند و با اثبات اینکه اساساً زیانی در اثر تخلف از تعهد تضمین شده متوجه ذینفع ضمانتنامه نشده، یا به فرض ورود، مقدار آن زیان به اندازۀ مبلغ وجه الضمان دریافتی نبوده است، تمام یا بخشی از مبلغ پرداختی را مسترد کند. بنابراین، در تحلیل نهایی می توان گفت که ضمانتنامه های مستقل کارویژه و نقش جبران خسارت دارند، و نه چیزی بیش از آن. در نظام قضایی انگلستان، این معنا بالصراحه در رأی صادره در پروندۀ کارجیل اینترنشنال اس ای به طرفیت بنگلادش شوگر اند فود اینداستریز کورپوریشن به سال 1998 میلادی بر زبان آمده است.