مطالعۀ دعاوی اعتبارات اسنادی: اعتبار اسنادی معرف «تعهدی معلّق» به پرداخت مبلغی پول است، و همین وصف یکی از وجوه فارق اعتبار اسنادی از اسنادی تجاری به معنای خاص (شامل چک و سفته و برات) می باشد که همواره «تعهدی منجّز» توصیف شده اند. آنچه تنجیز تعهد گشایندۀ اعتبار بر وقوع آن معلّق می شود، یا صرف مطالبۀ منطبق است یا مطالبۀ توأم با ارائۀ منطبق. در حالی که در گذشته در حقوق اعتبارات اسنادی از لزوم ارائۀ «اسناد منطبق» (Complying Documents) برای مطالبۀ وجه اعتبارنامه سخن گفته می شد، امروزه به نحوی دقیق تر، از لزوم «ارائۀ منطبق» (Complying Presentation) به عنوان معلّق علیه تعهد گشایندۀ اعتبار سخن به میان می آید. بنابراین، صرف اینکه یکایک اسناد با شروط و تعلیقات مقرر در اعتبارنامه ابلاغ شده به ذینفع منطبق می باشند، و نیز بین خود اسناد مورد ارائه همخوانی برقرار است، از برای اینکه ارائه منطبق به شمار رود، کافی نیست، بلکه افزون بر انطباق خود اسناد با اعتبار و نیز همخوانی درون اسنادی، باید خود فعل ارائه نیز با آنچه در اعتبارنامه خواسته شده، تطبیق کند، از جمله اینکه ارائه در زمان و مکان مقرر صورت پذیرد.