شرط منع اصلاحات شفاهی در قرارداد                           No Oral Amendments Clause

شرط منع اصلاحات شفاهی در قرارداد، یکی از مصادیق شروط قالبی است که در بسیاری از قراردادهای بین المللی گنجانیده می شود. درج این شرط در قرارداد، امکان و احتمال تغییر در مفاد قرارداد به طریقی غیر از مکتوب شدن آن تغییر یا اصلاح ناشی از تراضی طرفین را سد می کند، و یگانه راه تغییر یا اصلاح مفاد آن قرارداد را تراضی کتبی طرفین اعلام می دارد. درج این شرط فوایدی چند به دنبال دارد: اولاً، چنانچه در نظر باشد متن قرارداد به رؤیت اشخاص ثالث رسانده شود (مثلاً، به هدف گرفتن تسهیلات و اعتبار به نظر بانک رسانده شود) تا بر مبنای آن تصمیمی گرفته شود، آن شخص ثالث در مقام بررسی ارزش قرارداد می تواند به عبارات مکتوب قرارداد با اطمینان اتکا کند. اگر اصلاحات شفاهی در آن قرارداد امکان پذیر بود، ارزیابی صحیحی از ارزش آن قرارداد صرفاً بر پای سند قرارداد قابل انجام نبود. ثانیاً، هنگامی که اجرای قرارداد مستلزم دخالت مدیران و کارکنان متعدد طرفین قرارداد بوده، و ایشان لزوماً اختیار نمایندگی از جانب طرف مربوطۀ قرارداد را ندارند، طرفین قرارداد می توانند احساس اطمینان کنند قرارداد با قصد و رضای نمایندگانی که اختیار لازم برای این کار را ندارند، بدون طیّ شدن مراحل لازم در داخل سازمان، به شکل شفاهی دچار تغییر و اصلاح نشده است.