دکتر ماشاءاله بناء نیاسری

شرح جمله ای از دعای کمیل «اللّٰهُمَّ اغْفِرْ لِىَ الذُّنُوبَ الَّتِى تَحْبِسُ الدُّعَاءَ». 

در جمله ای از دعای کمیل به زبان امیرالمؤمنین (ع) می شنویم که آن حضرت نسبت به گناهانی از باری تعالی طلب بخشش می کند که دعا را حبس کرده و مانع رسیدن آن به تیررس اجابت قاضی الحاجات می شوند. امّا، پرسش این است که کدام دسته از گناهان حابس دعا و مانع رسیدن آن به درجۀ اجابت اند؟ بنا بر آنچه از سیّدالساجدین امام زین العابدین (ع) روایت شده است، مقصود از گناهانی که دعا را حبس می کنند «سوء نیت، خبث طینت و باطن، نفاق با برادران، ترک صدقه دادن با وجود درخواست نیازمند، و به تأخیر انداختن نماز واجب به حدی که از وقت آن بگذرد» است. (معانی الأخبار: 271 ح 2؛ وسائل الشيعة: 282/16 أبواب الأمر و النهي ب 41 ح 8 نقل از سيد عبد الاعلي سبزواري، شرح دعاء کمیل، مؤسسه عروة الوثقی، چاپ اول، 1431 هجری قمری، ص 75).