جریان یا عدم جریان حق قائم مقامی بین بیمه گران؟

یکی از منابع درآمدی مؤوسسات بیمه، همانا منابعی است که از محل اعمال حق قائم مقامی و از طریق بازیافت خسارت عاید مؤوسسات بیمه گر می شود. حق قائم مقامی به بیمه گر امکان می دهد، در مواردی که زیاندیده گذشته از حق مراجعه به بیمه گر جهت دریافت غرامت، حق داشته از محل یا محل های دیگری نیز خسارت خود را بخواهد، ولی به هر دلیل از جمله دلیل سهل الوصول بودن جبران خسارت از طریق بیمه، روش مطالبۀ غرامت از بیمه گر را برگزیده است، اینک دارای همان حقوق زیاندیده گردد و از باب قائم مقامی به دنبال استیفای آن حقوق برآید. پرسش این است که اگر آن محل یا محل های دیگر مراجعۀ زیاندیده، وجود قرارداد یا قراردادهای بیمۀ دیگری باشد که همان خطر را پوشش داده بوده اند، آیا بیمه گر جبران کنندۀ خسارت قائم مقام زیاندیده در مراجعه به بیمه گر یا بیمه گران دیگر نیز می تواند شد یا خیر؟ به عبارت ساده تر، آیا حق قائم مقامی توسط یک بیمه گر علیه بیمه گر یا بیمه گران دیگر نیز قابل اعمال است یا بر عکس باید گفت در رابطۀ بین بیمه گران اصل قائم مقامی جاری نیست؟