مقررات کنترل ارزی                                                                      Exchange Control Regulations

مقررات کنترل ارزی، به مجموع کنترل ها ونظارت هایی اطلاق می گردد که دولت بر خرید یا فروش ارزهای خارجی توسط سکنه کشور، یا خرید و فروش واحد پولی رایج داخلی توسط غیر سکنه کشور وضع و اعمال می کند. این کنترل ها و نظارت ها اشکال گوناگونی به خود می گیرند که رایج ترین اشکال آن بدین شرح است: منع یا مقیّد کردن استفاده از ارز خارجی در داخل کشور واضع مقررات؛ ممنوعیت یا محدودیت اشخاص مقیم کشور از در تصرف داشتن ارز خارجی؛ محدود کردن جواز تبدیل ارز به صرّافانی که دارای مجوّز فعالیت صرّافی از سوی دولت اند؛ تثبیت نرخ ارز؛ وضع قیود و محدودیت بر میزان ارزی که قابل صدور یا خروج از کشور است و .... هر یک از این کنترل ها و نظارت ها که مجموع آنها با نام «مقررات کنترل ارزی» شناخته می شود، به نوعی در متن قوانین کشور به معنای عام، جلوه گر شده است. در این مدخل، ضمن آنکه جلوه های «مقررات کنترل ارزی» در قوانین ایران کاویده شده، موضع اسناد بین المللی ای همچون اسناد صندوق بین المللی پول در قبال «مقررات کنترل ارزی» بررسی شده است.