ریسک نقدینگی
ریسک نقدینگی
Liquidity Risk
یکی از ریسک هایی که مؤوسسات و نهادهای مالی، به ویژه بانک ها و مؤوسسات اعتباری غیربانکی با آن مواجه اند، و اگر به درستی مدیریت نشود تبعات منفی آن عمدتاً دامنگیر سپرده گذاران خواهد شد، «خطر نقدینگی» است. لذا، شورای پول و اعتبار به عنوان مهم ترین رکن بانک مرکزی ایران، «با هدف حصول اطمینان از دسترسی مؤوسسۀ اعتباری به سطح مناسب نقدینگی جهت ایفای به موقع تعهدات، محافظت از حقوق سپرده گذاران و کنترل و کاهش ریسک نقدینگی» دستورالعملی را به نام «حداقل الزامات مدیریت ریسک نقدینگی مؤوسسات اعتباری» در سال 1396 به تصویب رسانیده است. بند (9) از مادۀ 1 این دستورالعمل «ریسک نقدینگی» را چنین تعریف می کند: «احتمال عدم توانایی مؤوسسۀ اعتباری در تأمین دارایی های نقد باکیفیت جهت پرداخت بدهی ها، ایفای تعهدات و افزایش دارایی ها». بند (7) از مادۀ 1 این دستورالعمل نیز در مقام تعریف اصطلاح «دارایی های نقد باکیفیت» مقرر می دارد: «وجه نقد و سایر دارایی های مؤوسسۀ اعتباری که با سرعت، سهولت و حداقل هزینۀ ممکن قابل تبدیل به وجه نقد باشد».